Przemówienie Przewodniczącego Związku Harcerstwa Polskiego

hm Roberta Rospędzihowskiego

 

działającego poza granicami Kraju

z okazji objęcia protektoratem Prezydenta RP Andrzeja Dudy

polskich organizacji harcerskich

 

21. lutego 2016r.

 

Druhu Prezydencie!

 

Związek Harcerstwa Polskiego

działający poza granicami Kraju

jest jedyną i największą,

o zasiegu światowym,

organizacją wychowawczą dla polskiej młodzieży i dzieci

żyjących poza Polską.

 

Obecnie działa w Australii, Argentynie, Francji,

Irlandii, Holandii, Kanadzie, Niemczech,

Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii.

 

Pracami całego Związku kieruje Naczelnictwo

z Przewodniczącym ZHP na czele,

a w poszczególnych krajach działają Okręgi lub Obwody.

 

Związek Harcerstwa Polskiego

działający poza granicami Kraju

z potrójną służbą – Bogu, Polsce i bliźnim,

jest ideową i organizacyjną kontynuacją polskiego skautingu

zapoczątkowanego w tysiąc-dziewięć-set-dziesiątym roku

przez Andrzeja Małkowskiego i Olgę Drahonowską-Małkowską.

 

W czasie drugiej wojny światowej

harcerstwo w Polsce zeszło do Podziemia,

a poza Polską rozwijało działalność we Francji, Anglii,

na Bliskim Wschodzie, w Indiach, Afryce i innych krajach

oraz przy Polskich Siłach Zbrojnych.

 

W tysiąc-dziewięć-set-czterdziestym-szóstym roku

na Zjeździe w Enghien pod Paryżem –

z udziałem Przewodniczącego ZHP Michała Grażyńskiego

– przyjęto powojenną strukturę ZHP działającego poza Polską

i obejmującego wszystkie kraje, w których osiedlili się Polacy.

 

Ciągłość ideowa i wspólne dążenie do celu

zapewnia nam –  

trwającą już siedemdziesiąt lat – jedność organizacyjną

mimo, że jesteśmy rozsiani po całym świecie.

 

Dziś w naszych szeregach mamy zuchy, harcerki, harcerzy

i brać instruktorską z rożnych pokoleń:

z najnowszej i powojennej emigracji,

z kolejnych pokoleń urodzonych na emigracji,

jak i z pokolenia przedwojennego.

 

Ze względu na kluczową rolę,

jaką pełnimy w utrzymaniu polskiej tożsamości

wśród młodzieży urodzonej lub zamieszkałej poza Ojczyzną

cieszymy się wsparciem ze strony diaspory polskiej.

 

 

ZHP stosuje sprawdzone metody harcerskie,

oparte na zasadach skautowych Lorda Baden-Powella,

a rozwiniętych w Niepodległej Polsce.

 

Do dziś Związek nieprzerwanie kontynuuje działalność

do-stosowując swoje programy do potrzeb młodzieży polskiej żyjącej poza Polską. 

 

Pomaga pokoleniom żyjącym z dala od Kraju lepiej zrozumieć

 czym jest Ojczyzna

i jaką wartość stanowi Ona w życiu czlowieka.

 

Poprzez utrwalanie języka, kultury i historii naszego narodu,

pomaga dzieciom i młodzieży lepiej pojąć wielkość i potrzebę służby

dla Tej, o której spiewamy: "... jeszcze nie zginęła póki my żyjemy".

 

Pokolenie instruktorskie,

które na emigracji kontynuowało służbę harcerską

 rozpoczętą przed pierwszą wojną lub w drugiej Rzeczypospolitej

wydało przywódców polskiego życia społecznego.

 

Zakładali polskie instytuty, stowarzyszenia i organizacje samopomocy,

byli kierownikami i nauczycielami szkół polskich sobotnich,

budowali ośrodki parafialne.

 

Pokolenie to wzięło na siebie odpowiedzialność

za szerzenie prawdy o rządach komunistycznych w Polsce

i za służbę Sprawie Polskiej

działając na płaszczyźnie politycznej

na rzecz przywrócenia Polsce niepodległości.

 

Z tego pokolenia wyrosło dwóch Prezydentów RP na uchodźstwie:

harcmistrz Kazimierz Sabbat i harcmistrz Rzeczypospolitej Ryszard Kaczorowski.

Jako Kapelan Rodzin Katyńskich ksiądz harcmistrz Zdzisław Peszkowski

łączył rodziny w Kraju i na emigracji w docieraniu do prawdy o tej zbrodni.

 

To pokolenie współtworzyło struktury reprezentacyjme również w innnych krajach:

w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie i Australii.

 

Kolejne pokolenia przejmowały pałeczkę.

Nasi instruktorzy i wychowankowie wszystkich pokoleń

dawali świadectwo prawdzie o Polsce

w miejscach pracy i zamieszkania.

 

Wielu z nich osiągnęło wysokie pozycje zawodowe,

jak na przykład hm Witold Szyryński, naczelny psycholog Lotnictwa Kanadyjskiego

lub hm Stanisław Orłowski, naczelny architekt stanu Ontario.

 

Kontakty z harcerstwem w Kraju we wczesnych latach PRL

z konieczności były nieformalne i sporadyczne.

Interesowaliśmy się żywo wszystkim, co się w Kraju działo..

 

Śledziliśmy zrywy i upadki harcerstwa dotrzymującego kroku

kolejnym próbom wyzwoleńczym w Polsce.

 

Dopiero wydarzenia z sierpnia osiem-dziesiątego roku

i powstanie „Solidarnośći” umożliwiły

nawiązanie bliższych kontaktów, które przetrwały stan wojenny.

 

Wspominamy udział delegacji

z hm Stanisławem Broniewskim „Orszą” na czele

w naszym zlocie w Rising Sun

w tysiąc-dziewięć-set-osiemdziesiątym-ósmym roku.

 

Cenimy wielce obecną współpracę

z bratnimi organizacjami harcerskimi w Polsce

w przekonaniu, że służymy tej samej sprawie

wychowania młodych ludzi do służby Bogu, Polsce i bliźnim,

a w środowiskach, w których żyjemy i działamy

szerzymy postawę prawego, dobrego człowieka

i obywatela świadomego polskiego pochodzenia.

 

Druhu Prezydencie!

 

Doceniając doniosłość dzisiejszej uroczystości

stajemy tu dziś z silną  reprezentacją.

Jesteśmy dumni że wsród nas jest harcmistrzyni Jadwiga Chruściel,

przedwojenna harcerka i wychowawczyni kolejnych pokoleń młodzieży na emigracji,

córka Komendanta Okręgu Warszawskiego AK

generała brygady Antoniego Chruściela,

legendarnego „Montera”.

 

Cieszymy się także z obecności wśród nas naszych braterskich organizacji harcerzkich

działających poza krajem na Białorusi, w Czechach, Na Litwie, i na Ukrainie.

 

Jesteśmy zainteresowani aby wszyscy Polscy Harcerze i Harcerki z kraju i z poza Polski,

jeżeli będą chcieli, mogli współpracować w przygotowaniu i uczestnictwie w tym wielkim wydarzeniu

jakim byłby Swiatowy Jamboree na Polskiej  ziemi w 2023  roku.

 

Łączy nas wszystkich

w tym roku

jubileusz tysiąc-pięć-dziesiątej rocznicy Chrztu Polski.

Związek Harcerstwa Polskiego

założony w tysiąc-dziewięć-set-dziesiątym roku  

i działający poza granicami Kraju od siedem-dziesięciu lat

rozpoczyna obchody jubileuszu specjalnym programem.

 

Niech mi będzie wolno –  

wraz z gorącym podziękowaniem

za objęcie protektoratem polskich organizacji harcerskich –

w imieniu całego Związku Harcerstwa Polskiego

działającego poza granicami Kraju

wręczyć Druhowi Prezydentowi

pierwszy egzemplarz wydanej z tej okazji

odznaki jubileuszowej.

 

Czuwaj!